Ανακούφιση μεν, αλλά…

Η οριακή έγκριση του πολυνομοσχεδίου, που ικανοποίησε τις απαιτήσεις της τρόικας, απέτρεψε κυβερνητική κρίση και άνοιξε τον δρόμο για την έγκριση της επόμενης δόσης του δανείου, στο οποίο συνεισφέρουν η Ευρωπαϊκή Ενωση, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η συνέχεια της προσπάθειας για ανάκαμψη προϋποθέτει σταθερή διατήρηση των πρωτογενών πλεονασμάτων του κρατικού προϋπολογισμού και τη θετική εξέλιξη του ισοζυγίου εξωτερικών πληρωμών και κυβερνητική σταθερότητα (άρα χωρίς απρόοπτα τύπου Μπαλτάκος-γκέιτ).

Γιατί μόνο έτσι δεν θα χρειαστούν νέα επώδυνα φορολογικά μέτρα και πρόσθετος δανεισμός. Μόνο έτσι θα διατηρηθούν το καλό κλίμα και οι αισιόδοξες προβλέψεις των διεθνών αγορών ώστε να προσφερθούν και πάλι να μας δανείζουν και με λογικά επιτόκια. Μόνο έτσι θα διατηρηθεί το καλό κλίμα για την προσέλκυση ξένων κεφαλαίων για παραγωγικές επενδύσεις και γενικά για ανάπτυξη. Και μόνο έτσι θα αρχίσουν να δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας ώστε να σταματήσει η διόγκωση της ανεργίας και να αναστραφεί η αρνητική αυτή τάση. Γιατί το πιο επώδυνο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας είναι οι χιλιάδες των ανέργων που λόγω ύφεσης βρέθηκαν ξαφνικά χωρίς στοιχειώδες εισόδημα, κατάχρεοι και χωρίς ελπίδα για το αύριο.
Βουβή και χωρίς ανταπόκριση είναι η απελπισία που προκάλεσε η διεθνής οικονομική κρίση και κυρίως η ολέθρια πολιτική των κομματαρχών που μας κυβέρνησαν κυρίως από τη δεκαετία του ’80 και μετά. Με εργαλείο τον δανεισμό από το εξωτερικό κατασπατάλησαν αντί να αξιοποιούν το πολύτιμο αυτό συνάλλαγμα που διογκώνει το δημόσιο χρέος για να εξυπηρετούν την κομματική πελατεία τους με παροχές, διορισμούς και δανεικά κι αγύριστα και τώρα βρίζουμε τους ξένους που για να συνεχίσουν να μας δανείζουν βάζουν σκληρούς όρους ώστε να μη χάσουν ξανά τα λεφτά τους.

Ας συνειδητοποιήσουμε ότι η βοήθεια της τρόικας  δεν είναι δωρεάν. Πρόκειται για δάνεια που προορίζονται κυρίως για εξόφληση παλαιότερων δανείων. Συνεπώς, αν δεν σταθεροποιηθούν τα πλεονάσματα, το δημόσιο χρέος όχι μόνο δεν θα μειώνεται αλλά θα αυξάνεται, οπότε το οικονομικό αδιέξοδο της χώρας θα συνεχίζεται και θα επιδεινώνεται.
Και επειδή μέρος του πλεονάσματος θα χρησιμοποιηθεί σε παροχές προς κάποιους αναξιοπαθούντες, θα πρέπει να καταπολεμηθεί η εύλογη πίεση και για άλλες παροχές με το επιχείρημα ότι έτσι θα τονωθεί η αγορά. Θα πρέπει να υπογραμμισθεί ότι μια εκ νέου αύξηση της αγοραστικής δυνατότητας των μαζών χωρίς παράλληλη αύξηση της εγχώριας παραγωγής σε χαμηλές τιμές θα διοχετευθεί εκ νέου προς εισαγόμενα προϊόντα (π.χ., αυτοκίνητα, ηλεκτρονικές συσκευές και τρόφιμα). Οπότε θα χρειαστεί να καταφύγουμε και πάλι στον δανεισμό, όχι μόνο για να εξοφλούμε τα οφειλόμενα αλλά και για τις αυξημένες εισαγωγές.

Η καλλιεργούμενη προσδοκία απαλλαγής από την τρόικα φοβούμαι ότι συνδέεται από πολλούς με την προσδοκία να επανέλθουμε στις παλιές κακές συνήθειες και συνεπώς θα πάει χαμένο το επώδυνο κόστος της προσπάθειας για έξοδο από την κρίση, οπότε θα επακολουθήσει το χάος. Ας μη θυσιάσουμε τα επιτευχθέντα.
Του Γ. Μαρίνου από το Βήμα της 06-04-14

Advertisements

One Comment

  1. Phoenix says:

    Reblogged this on tolmima.

Comments are closed.