Archive

Posts Tagged ‘ΑΚΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ’

Ευκλ. Τσακαλώτος: Ο λόγος του είναι συμβόλαιο!

18/05/2017 Leave a comment
Αυτή είναι χωρίς αμφιβολία η εβδομάδα του Ε. Τσακαλώτου.

Ο άνθρωπος δίνει μάχη για να περάσει από τη Βουλή η «συμφωνία» που ο ίδιος έφερε ως αποτέλεσμα όχι μόνο της… εμπνευσμένης «διαπραγμάτευσής» του, αλλά και της θητείας του στο υπουργείο που μετά πολλών επαίνων (προς τον προκάτοχό του Βαρουφάκη) παρέλαβε μετά τη «μάχη» του πιο γελοίου και καταστροφικού δημοψηφίσματος στην ιστορία των δημοψηφισμάτων.

Είναι ο ίδιος άνθρωπος που ορκιζόταν πως δεν θα έκλεινε ποτέ την αξιολόγηση και δεν θα συνομιλούσε ποτέ με την τρόικα, που κατηγορούσε την προηγούμενη κυβέρνηση από το πρωί ως το βράδυ, που δεν θα έκανε καμιά ιδιωτικοποίηση, που δήθεν δεν ήθελε το ΔΝΤ στο μπροστινό κάθισμα και τώρα το κυνηγάει στα πέρατα του κόσμου, που μοίραζε υποσχέσεις μαζί με τους άλλους, που ήθελε διαγραφή χρέους, που παρίστανε τον επικεφαλής της εσωκομματικής αντιπολίτευσης και έλεγε πως είχε στην τσέπη του την παραίτησή του, που θα πολεμούσε τη λιτότητα και δεν θα δεχόταν μείωση συντάξεων και αφορολογήτου.

Read more…

Στη χώρα που κυριαρχεί η ρητορική του μίσους, ενοχλήθηκαν οι ειρηνικές ψυχές από τα άρθρα της Σώτης;

13/05/2017 Leave a comment

Ο στόχος είναι να σιγήσουν οι αυτόνομες φωνές…


Σε μια κανονική χώρα θα μπορούσαμε να συζητήσουμε για τις επιφυλάξεις απέναντι σε ένα νόμο ο οποίος ήταν εξαρχής τόσο θολά και περίεργα διατυπωμένος, ώστε να είναι σίγουρο πως θα κατέληγε στα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά τα οποία, υποτίθεται, στόχευε. Να αθωώνει δηλαδή ρατσιστές και να καταδιώκει καθηγητές ιστορίας και συγγραφείς.

Όμως δεν είμαστε κανονική χώρα. Και όλα όσα γίνονται, είναι μεταμφιεσμένες επιδιώξεις, υπηρετούν άλλες ατζέντες. Πιστεύει δηλαδή κανένας ότι, σ’ αυτή τη χώρα που για χρόνια κυριάρχησε η ρητορική του μίσους και ο εγκωμιασμός της βίας, ενοχλήθηκαν οι ειρηνικές ψυχές από τα άρθρα της Σώτης; Πιστεύει πραγματικά κανένας σήμερα, αν έχει διαβάσει έστω και ένα βιβλίο ή άρθρο της, ότι η Σώτη Τριανταφύλλου προτρέπει σε «ρατσιστικές πράξεις βίας»;

Read more…

Κρατικοποίηση του αντιρατσισμού …

13/05/2017 Leave a comment

Βεβαίως και έχουμε πρόβλημα (ή, τέλος πάντων, πρέπει να έχουμε) όταν «οι Ελληνες βουλευτές μιλάνε για την ομοφυλοφιλία ως κουσούρι» (Ξένια Κουναλάκη «Δημητράς ή Σώτη;», «Καθημερινή» 11.5.2017). Δεν πρέπει να «μας αφήνει παγερά αδιάφορους γυναίκες να αποκαλούνται “καλτσοδέτες” στον δημόσιο λόγο». Ούτε να «ανεχόμαστε ξενοφοβική ρητορική από τα χείλια παπάδων». Τέλος, τρέχουν πολλά κάστανα «με τις τρανσφοβικές αποστροφές δημοσιογράφων».

Το ερώτημα όμως (και) σε αυτή την περίπτωση είναι άλλο. Μπορεί η απάντηση στον λόγο να είναι η βία, έστω η νόμιμη όπως είναι του κράτους; Δυστυχώς, στην Ελλάδα της μεταμοντέρνας αποσύνθεσης ο λόγος ταυτίζεται με τη βία και συνεπώς η άσκηση φυσικής βίας εναντίον όσων μιλούν έφτασε να θεωρείται κάτι σαν αυτοάμυνα. «Βία στη βία των δημοσιογράφων», δεν λένε και οι αναρχικοί που θέλουν ελεύθερη αγορά βίας (χωρίς κρατικά μονοπώλια) στην κοινωνία; Συνεπώς είναι εύκολο να φανταστούμε ποια είναι τα αποτελέσματα, όταν ο λόγος θεωρηθεί χειρότερος από τις πράξεις: «και λίγες του ’ριξε με αυτά που είπε…».

Read more…

Δικάζοντας την Σώτη Τριανταφύλλου …

12/05/2017 Leave a comment

Μετά από την μήνυση που κατέθεσε ο κ. Δημητράς εναντίον της κας Σώτης Τριανταφύλλου, θυμήθηκα ένα πρόσφατο άρθρο, στο Claremont Review of Books, για την πολιτική ορθότητα. Γράφει ο Angelo M. Codevilla, «η επιβολή της πολιτικής ορθότητας δεν έχει ένα τελικό στάδιο, γιατί το να αισθάνεσαι καλύτερα για τον εαυτό σου ομολογώντας τις αμαρτίες άλλων ανθρώπων, ταπεινώνοντάς και πληγώνοντάς τους, είναι μια εθιστική ηδονή. Όσο περισσότερο ενοχή βρίσκω σε εσένα, τόσο πιο ενάρετος είμαι εγώ. Όσο περισσότερο αμαρτωλός είσαι, τόσο πιο ισχυρή η θέση μου και η εξουσία μου να σου επιβληθώ.»

Read more…

Το χαρτί του Τσαουσέσκου …

08/05/2017 Leave a comment

Τ​​η δεκαετία του ’80 υπήρξα μέλος, και εγώ, της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος, της πολιτικής νεολαίας του ΚΚΕ Εσωτερικού. Λίγο το κλίμα της εποχής, λίγο οι οικογενειακές αξίες και η ορμητική εφηβεία με ώθησαν να ενταχθώ στον «Ρήγα». Μάλλον τυχαία βρέθηκα εκεί. Θα μπορούσα να είχα καταλήξει σε οποιαδήποτε αριστερή οργάνωση της εποχής εκείνης, δεν πολυκαταλάβαινα, εξάλλου, τις διαφορές. Για το ΚΚΕ ήξερα, βέβαια, πως ήταν σταλινικό, και καθώς είχα επηρεαστεί από τις εικόνες της διαμαρτυρόμενης Πολωνίας, της «Αλληλεγγύης» και του Λεχ Βαλέσα, μου ήταν λίγο δύσκολο να κάνω το βήμα προς τα εκεί. Εξάλλου, παιδί μικροαστικής οικογένειας της Θεσσαλονίκης με πατέρα σοσιαλδημοκράτη, ήταν για μένα και αισθητικά, το ΚΚΕ, ένα απόμακρο κόμμα, παρόλο που το υπόλοιπο της οικογένειας από την πλευρά του πατέρα μου ήταν κομμουνιστές. Οι αριστεριστές πάλι δεν δραστηριοποιούνταν στα σχολεία ενώ οι αναρχικοί ήταν πολύ βίαιοι για τα γούστα μου. Για το ΠΑΣΟΚ δεν το συζητούσα, κάπως έπρεπε να εξεγερθώ ενάντια στον πατέρα μου. Τέλος πάντων, βρέθηκα χάρη και σε κάποιους μυημένους συμμαθητές μου στον «Ρήγα» στο τέλος της πρώτης λυκείου, δηλαδή στα δεκαπέντε μου χρόνια. Ο πατέρας μου δεν αντέδρασε με την επιλογή μου. Μάλλον διασκέδαζε –με είχε πάρει στο ψιλό για την ακρίβεια– γεγονός που δεν κατανοούσα και με εξόργιζε επιπλέον. Χρειάστηκαν κάποια χρόνια να περάσουν για να αντιληφθώ τη σοφία του.

Read more…

Κραυγή για τη Δημοκρατία μας …

07/05/2017 Leave a comment

Ήταν πριν 2 χρόνια και κάτι μήνες, μόλις ένα μήνα μετά τη θριαμβευτική εκλογή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, στις 24 Φεβρουαρίου 2015, όταν η τότε πρόεδρος της Βουλής, κα. Κωνσταντοπούλου, στην προσπάθειά της να προκαλέσει ευνοϊκή κοινοβουλευτική μεταχείριση υπέρ της Χρυσής Αυγής με στόχο να προκαταλάβει τη δικαιοσύνη όσον αφορά στη δίκη του νεοναζιστικού κόμματος για τη δολοφονία Φύσσα, είχε καταγγελθεί από τον Ευ. Βενιζέλο για “κοινοβουλευτικό πραξικόπημα”. Η ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ τότε αντέδρασε με αυτάρεσκα γέλια στα οποία απάντησε ο τότε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ με τη φράση “μην γελάτε… διότι, ολίγον κατ’ ολίγον διολισθαίνει η δημοκρατίας μας”. Κι ήταν η πρώτη φορά που ακούστηκε στη Βουλή, ότι με τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ τίθεται ζήτημα δημοκρατίας.
Read more…

Tο άγος του πρωτογενούς πλεονάσματος …

07/05/2017 Leave a comment

Αφού εκφράσω την ελπίδα μετά την ήττα της Αριστεράς του Μελανσόν να ακολουθήσει και η ήττα της Λεπέν με την πανηγυρική εκλογή σε πρόεδρο της Γαλλίας του μετριοπαθούς κεντροφιλελεύθερου Εμανουέλ Μακρόν, ας επανέλθω στα δικά μας. Και ιδιαίτερα στο περίφημο πρωτογενές πλεόνασμα των περίπου 7 δισεκατομμυρίων ευρώ. Πρώτα-πρώτα να υπενθυμίσω στους χαιρέκακα πανηγυρίζοντες ότι ναι μεν ο κ. Τόμσεν έπεσε έξω στις προβλέψεις του αλλά πολύ περισσότερο απεδείχθη ανίκανη η κυβέρνησή μας στο να υπολογίσει το πλεόνασμα αυτό. Υπενθυμίζω ότι στον προϋπολογισμό προβλεπόταν πλεόνασμα 0,5% του ΑΕΠ, όμως αυτό ξεπέρασε το 4%, δηλαδή ήταν οκτώ φορές μεγαλύτερο. Και πού το πρόβλημα θα διερωτηθούν κάποιοι; Μα επειδή αυτό προέκυψε κυρίως από πρόσθετη βαρύτατη φορολογία που ξεζούμισε κάθε απομένουσα ικμάδα του λαϊκού βαλαντίου, συντήρησε αν δεν βάθυνε την ύφεση και απομάκρυνε ακόμα περισσότερο κάθε προοπτική ανάπτυξης. Αρα συνέχιση της μιζέριας, της υψηλής ανεργίας, αποτροπή ξένων  επενδύσεων λόγω κυρίως αβεβαιότητας και αναξιοπιστίας του ελληνικού κράτους.

Read more…

Αντίλογος (Antilogos-gr)

Mirror στο Antilogos-gr.blogspot.com.

%d bloggers like this: